Nasıl Aranır?
Nasıl Aranır?
İçindekiler
İçindekiler
Sonraki sayfa
Sonraki sayfa
Önceki sayfa
Önceki sayfa
Sonraki isabet
Sonraki İsabet
Önceki isabet
Önceki İsabet
Bu kitabı ara
Ara
Ana Sayfa
Ana Sayfa


HAK SÖZÜN VESÎKALARI

(Bu kitâbın içinde on adet risâle vardır)

ÖNSÖZ

Allahü teâlâ, bu dünyâda, bütün insanlara [ya’nî müslimânlara ve kâfirlere] acıyarak fâideli şeyleri yaratıp göndermekdedir. Âhıretde, Cehenneme gitmesi gereken mü’minlerden dilediklerini ihsân buyurarak, afv edecek, Cennete kavuşduracakdır. Her canlıyı yaratan, her vârı, her ân varlıkda durduran, hepsini korku ve dehşetden koruyan yalnız Odur. Böyle bir Allahın şerefli ismine sığınarak, bu kitâbı yazmağa başlıyoruz.

Herhangi bir kimse, herhangi bir yerde, herhangi bir zemânda, herhangi bir kimseye, herhangi birşey için, herhangi bir sûretle hamd eder, Onu medh ederse, bu hamdların hepsi, Allahü teâlâya yapılmış olur. Çünki, herşeyi yaratan, terbiye eden, yetişdiren, her iyiliği yapdıran, gönderen, hep Odur. Kuvvet, enerji sâhibi yalnız Odur.

Bütün düâlar, iyilikler, Onun Peygamberi ve en çok sevdiği kulu, yaratılmışların en üstünü, en kıymetlisi MUHAMMED aleyhisselâma ve Onun yardımcılarına ve sevenlerine, Âline ve Eshâbının hepsine “aleyhimüssalevâtü vetteslîmât” olsun!

Bugün, dünyâdaki müslimânlar, üç fırkaya ayrılmışdır. Birinci fırka, Eshâb-ı kirâmın yolunda olan, hakîkî müslimânlardır. Bunlara (Ehl-i Sünnet) ve (Sünnî) ve (Fırka-i nâciyye) Cehennemden kurtulan fırka denir. İkinci fırka, Eshâb-ı kirâma düşman olanlardır. Bunlara (Şî’î) ve (Fırka-i dâlle) sapık fırka denir. Üçüncüsü, sünnîlere ve şî’îlere düşman olanlardır. Bunlara (Vehhâbî) ve (Necdî) denir. Çünki bunlar, ilk olarak, Arabistânın Necd şehrinde meydâna çıkmışdır. Bunlara (Fırka-i mel’ûne) de denir. Çünki bunların müslimânlara müşrik dedikleri, (Kıyâmet ve Âhıret) ve (Se’âdet-i Ebediyye) kitâblarımızda yazılıdır. Müslimânlara kâfir diyene, Peygamberimiz la’net etmişdir.

Hangi fırkadan olursa olsun, nefsine uyan ve kalbi bozuk olan Cehenneme gidecekdir. Her mü’min nefsini tezkiye için, ya’nî yaratılışında mevcûd olan, küfrü ve günâhları temizlemek için, her zemân çok (Lâ ilâhe illallah) ve kalbini tasfiye için, ya’nî nefsden ve şeytândan ve kötü arkadaşlardan ve zararlı bozuk kitâblardan gelmiş olan küfrden ve günâhlardan kurtulmak için, (Estagfirullah min külli mâ kerihallah) okumalıdır. Hadîs-i şerîfde, müslimânların yetmişüç fırkaya ayrılacakları, bunlardan bir fırkanın doğru olup, Cennete gideceği, yetmişiki fırkanın bid’at sâhibi oldukları için, Cehenneme gideceği bildirildi. Doğru yolda olan bir fırkaya (Ehl-i sünnet), bozuk olan yetmişiki fırkaya (Bid’at ehli) ve (Dinde reformcu) denir. Dört mezhebde olan müslimânlar, ehl-i sünnetdir. Yetmişiki fırkadaki bid’at sâhibleri bozuk yoldadırlar. Ehl-i sünnet olanın düâları muhakkak kabûl olur. Nemâz kılmayanın, açık kadınlara ve avret mahalli açık olanlara bakanların ve harâm yiyip içenlerin, islâmiyyete uymadıkları anlaşılır. Bunların ve zındıkların düâları ve ibâdetleri kabûl olmaz.

Herkes, insanlığa hizmet etmenin en şerefli vazîfe olduğunu ve bunun için çalışdığını söyler. Kendi keyfi, zevki için ve para kazanmak için olan çalışmalarını, didinmelerini, bu hizmet maskesi ile örtenler pek çokdur. İnsanlara hizmet, onları dünyâda ve âhiretde râhata, huzûra kavuşdurmak demekdir. Bunun da, tek yolu, tek başarıcısı, insanları yaratan, yetişdiren, merhameti ve ihsânı sonsuz bol olan Allahü teâlânın gösterdiği, se’âdet yolu, ya’nî islâmiyyetdir. O hâlde, insanlığa hizmet, islâma hizmet ile olur. İslâma hizmet, insanlığa hizmetdir. İnsanlığa düşman olanlar, islâmiyyeti yok etmeğe çalışmışdır. Saldırmalarının en te’sîrlisi, müslimânları aldatmak, içerden yıkmak olmuşdur. Onları bölmüşler, birbirine düşman etmişler, dinsizlerin pençesine düşmelerine sebeb olmuşlardır. İslâmiyyete hücûm edenlerin başında, ingiliz câsûsları gelmekdedir.

Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem”, müslimânların başına gelecek bu felâketleri haber verdi. (Ümmetim yetmiş üç fırkaya ayrılacak. Bunlardan yalnız, benim ve Eshâbımın izinde giden bir fırkası, Cehennemden kurtulacak) buyurdu. Çok şükr bugün, Cehenneme gidecek olan yetmiş iki fırkadan çoğu kalmadı. Şimdi, yeryüzündeki yüz milyonlarca müslimân, yalnız Sünnî ile Şî’î ve Vehhâbî denilen üç fırkadır. Bugün, müslimânların bu üç fırkası birbirleri ile uyuşmazsa, el ele vermezse, birbirlerini kötülerlerse, islâmın düşmanları yalanlarla, iftirâlarla, islâmı bozacak, müslimânları parçalayacak, gençleri aldatacak, dinden çıkaracaklardır. İnsanları bu fâci’alardan kurtarmak, ancak islâma hizmet ile, islâmı kurtarmakla olur. Bugün Avrupada, Amerikada insan haklarına mâlik olan hür milletlerde bulunan bir kimse, bilerek veyâ bilmiyerek, islâmiyyete uyduğu kadar, râhata, huzûra kavuşmakdadır. Okuyucularımızın bu hakîkatlere inanmaları ve uyanmaları için komünizmin ne olduğunu ve komünistlerin tuzağına düşen milletlerin başlarına gelen, yürekler acısı fâci’alardan, birkaç ibret levhasını bildirmeği uygun gördük.

Abdüllah bin Sebe’ ismindeki Yemenli bir yehûdînin kurmuş olduğu (Hurûfî) fırkasının uydurma kitâbları Îrânda yayılmakdadır. Kitâbımızın sonunda, bunlara da cevâb verilmekdedir.

Bu kitâbda Şî’îlerin içine sızan hurûfîlerin, Ehl-i sünnete nasıl saldırdıkları ve Îrân devlet reîsi (Nâdir şâh)ın Şî’î âlimleri ile, Ehl-i sünnet âlimlerini konuşdurarak, Şî’îliğe hurûfîliğin karışdığı, Sünnîlerin doğru yolda olduğu anlaşıldığı, Îrânın da, eskisi gibi Sünnî olmasına karar verilip, Nâdir şâhın tasdîk etdiği bildirilmekdedir.

Bu kitâbımızı okuyan Îrânlı kardeşlerimiz, Şî’î âlimlerinin karârlarına uyarak, Sünnî müslimân olacaklar, se’âdete kavuşacaklardır. Bugün çok şükr, Îrân aydınlarının Ehl-i sünnetden ayrı inanışları yok gibidir. Meselâ, Ehl-i sünnet âlimlerinden, imâm-ı Muhammed Gazâlînin fârisî (Kimyâ-yı se’âdet) kitâbının 1964 de Tahranda gâyet güzel basıldığını, kitâbdaki, yüzlerce Ehl-i sünnet âliminin sözlerinin, büyüklüklerinin, Îrân gençliğine bildirildiğini şükrân ile gördük.

Şî’îler, hurûfîlere aldanmayıp, âlimlerinin gösterdiği doğru yolu takdîr ederek, Sünnîlerle el ele verdikleri, islâmiyyeti dünyâya birlikde yaydıkları gün, vehhâbîler de bunlara katılacak, müslimânlar birleşerek eski şanlarına, üstünlüklerine elbette kavuşacak, insanlığa yine ışık tutacak, medeniyyete önder olacak, bütün dünyâ se’âdete kavuşacakdır. İslâma hizmetin, insanlığa hizmet demek olduğunu her insan anlıyacakdır.

Mîlâdî seneHicrî şemsîHicrî kamerî
200213811423

BİRİNCİ RİSÂLE
HUCEC-İ KAT'İYYE
(Kelime-i Tevhîd)

İşbu (Hucec-i Kat'iyye) kitâbı, aynı ismi taşıyan arabca kitâbın tercemesidir. Yemenli Abdüllah bin Sebe' ismindeki bir yehûdî, islâmiyyeti öğrenmek istiyen gençleri aldatmak için, müslimân olduğunu bildirmekdedir. Kitâbımızı okuyan bir kimse, bunun kâfir olduğunu hemen anlayarak, bu yehûdî oyununa aldanmaz.

[(HUCEC-İ KAT’İYYE) kitâbı Bağdâdlı Ebülberekât Abdüllah Süveydî “rahmetullahi aleyh” tarafından arabî diliyle yazılmışdır. 1323 [m. 1905] de Mısrda basılmış, 1400 [m. 1980] de İstanbulda ofset baskısı yapılmışdır. Allâme Abdüllah Süveydî tarafından yapılan Türkçe tercemesi, 1326 [m. 1908] da Mısrda Kürdistan matbaasında basılmışdır. Süveydî Abdüllah efendi, binyüzdört [1104] yılında Bağdâdda tevellüd etdi. Binyüzotuzyedide hac vazîfesini yapdıkdan sonra, Abdülganî Nablüsîden [1050-1143 (m. 1730 Şâm)] ve İstanbullu Alî [1099-1149] efendiden de icâzet aldı. Bağdâdda yıllarca ders verdi. Birçok kıymetli kitâb yazdı. Otuzuncu dedesi; Abbâsî halîfelerinden Ebû Ca’fer Abdüllah Mensûrdur.] Îrân hükümdârlarından Nâdir şâh [1099-1160 (m. 1746)] Îrân ve Buhârâ âlimlerini toplayarak, Sünnî ve Şî’î fırkalarından hangisinin doğru olduğunun anlaşılmasını emr etmiş ve Süveydîyi o meclise reîs yapmışdı. Bu meclisde konuşulanları bildiren (HUCEC-İ KAT’İYYE) kitâbı çok kıymetlidir. Bu meclisde kendisi, Şî’î âlimleri ile uzun konuşma sonunda, Ehl-i sünnetin haklı olduğunu isbât etmişdir. Şâhın hoşuna giderek, kendisini tebrik etmişdir. 1174 [m. 1760] senesi Şevvâlin onbirinci Cumartesi günü vefât etmişdir. 200 [m. 815] de vefât etmiş olan Ma’rûf-i Kerhî hazretlerinin türbesi yanında medfûndur.

Îrândaki Safevî hükümdârlarının dokuzuncusu ve sonuncusu olan şâh Hüseyn Safevî, 1142 [m. 1729] de, Efganlılar tarafından öldürülünce, Acemistân karışdı. Şâhın oğlu İkinci Tahmâsib âciz ve eğlenceye düşkün olduğundan, Nâdir adındaki vezîri idâreyi eline aldı. 1143 de Efganlıları Îrândan çıkardı. Başşehrleri olan İsfehanı geri aldı. Bağdâd vâlîsi Ahmed pâşa zemânında Bağdâdı kuşatdı. Sekiz ay sonra, İstanbuldan gelen topal Osmân pâşanın ordusu Îrân askerini kaçırdı.

Sonraki